Μικρές ανόητες απαιτήσεις
Κάποτε, ήθελα ώρες
να περπατώ στη αμμουδιά,
με το δικό σου
χέρι μες το δικό μου.
Ήθελα να κοιμάμαι
αγκαλιά,
με το δικό σου
σώμα μες το δικό μου.
Ήθελα να 'πινα
του κόσμου τις γεύσεις,
με το δικό σου
στόμα μες το δικό μου.
Ήθελα να πετάνε οι
σκέψεις σου,
απ' το δικό σου
νου μες το δικό μου.
Ήθελα το δικό σου
γέλιο
ν' αντηχεί, παρέα
με το δικό μου.
Πώς γίναν με τα
χρόνια όλα αυτά,
Μικρές ανόητες
απαιτήσεις;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου